بلاگدرباره آزمون‌های آزمایشی ارشد

درباره آزمون‌های آزمایشی ارشد

واژه‌های آزمون، آزمونک،‌ کوییز، امتحان، آزمون جامع، آزمون شبیه‌سازی و واژه‌های مشابه به فعالیت‌هایی اطلاق می‌شود که هدف‌شان سنجش علمی و عملی افراد است. سنجش‌های آموزشی بر دو گونه فرایندی و فراورده‌ای هستند؛ یعنی، برخی آزمون‌ها برای سنجش فرایند یادگیری و برخی دیگر، برای ارزش‌یابی نتیجه یادگیری (فراورده) طراحی می‌شوند.

آزمون‌های آزمایشی ارشد با موضوع محدود و کوییزهای کلاسی از گونه اول هستند و فرایند یادگیری را می‌سنجند. البته در رویکردهای تازه‌تر آموزشی، از آزمون‌ها و کوییزها برای یادگیری درس‌ها نیز استفاده می‌شود. به بیان دیگر، آزمون‌ها فقط ابزار سنجش یادگیری نیستند و برای آموزش و ابزار یادگیری نیز استفاده می‌شوند. آزمون‌های دسته اول، بر محتوا و کیفیت یادگیری تمرکز دارند.

گونه دیگری از آزمون‌ه با عنوان «آزمون جامع» و «آزمون شبیه‌سازی» برگزار می‌شود که هدف‌شان سنجش مهارت یادگیرنده است. سنجش سطح مهارتی داوطلب از دو جنبه بررسی می‌شود:

  • آزمون جامع با تأکید بر محتوای آزمون، درصدد تمهید شرایطی مشابه کنکور ارشد برای داوطلبان است تا بتوانند تست‌های درس‌های متعدد و متنوع را به درستی و در فرصتی محدود پاسخ دهد. آزمون‌های جامع برای تقویت مهارت ترکیب درس‌ها برگزار می‌شوند.
  • آزمون شبیه‌سازی با تأکید بر شکل آزمون، درصدد تمهید شرایطی مشابه کنکور ارشد برای داوطلبان است تا بتوانند آزمون ارشد را به درستی اداره کند. آزمون شبیه‌سازی برای تقویت مهارت اداره آزمون برگزار می‌شود.

 آزمون‌های جامع و شبیه‌سازی از تبار آزمون‌ها مهارتی هستند. هر چند، آزمون‌های جامع و شبیه‌سازی ترکیب شده و در قالب آزمونی جامع نزدیک به موعد کنکور ارشد برگزار می‌شوند.

کدام‌یک مناسب است؟

برگزاری آزمون‌های جامع از ابتدای زمستان آغاز می‌شود و تا یک هفته پیش از موعد کنکور ارشد ادامه دارد. شرکت در آزمون‌های جامع و شبیه‌سازی در حد تعادل برای داوطلبان بسیار نافع است. حد تعادل یعنی ار افراط و تفریط پرهیز شود. همین‌که داوطلب در چهار پنج آزمون جامع و شبیه‌سازی شرکت و اداره آزمون را تمرین کرد کفایت می‌کند. خانه مدیریت در سال گذشته، برنامه مناسبی تدارک دید و فقط آزمون جامع برگزار کرد و پس از آزمون، کارگاهی برای حل تست‌ها و رفع اشکالات تخصصی برگزار کرد. برگزاری جلسه حل تمرین برای آزمون شبیه‌سازی بی‌معناست، هر چند همین آزمون‌های جامع را می‌شود  آزمون شبیه‌سازی هم فرض کرد.

داستان آزمون‌های آزمایشی با موضوع محدود که آزمون‌های ۲۵ اول، ۲۵ درصد دوم، ۵۰ درصد اول و ۲۵ درصد سوم خطاب می‌شوند از تبار آزمون‌های دسته اول هستند و برای سنجش کیفیت یادگیری استفاده می‌شوند. این‌قبیل آزمون‌ها باید همراه با کارگاه حل تست‌ها و تحلیل اشتباه‌های رایج در آن موضوع خاص برگزار شوند. جامعه آماری در این‌قبیل آزمون‌های عامل مهمی نیست و رتبه نیز اهمیت ندارد؛ چرا که تخمین رتبه و جایگاه علمی و مهارتی داوطلب در آزمون‌ جامع یا آزمون شبیه‌سازی،‌ با خطا، تخمین زده می‌شود. دوباره تأکید می‌کنم که در آزمون‌های تخصصی که برای بخشی محدود از درس برگزار می‌شود صرفا باید بر سنجش کیفیت یادگیری و گیر و گورهای علمی تمرکز کرد و از نمره منفی و درصدگیری و تثبیت تراز و این‌قبیل فعالیت‌های مخرب چشم‌پوشی کرد.

و اما بعد…

بی‌شک ذهن بسیاری از داوطلبان درگیر کشف بهترین برگزارکننده آزمون‌ است. پاراگراف‌های بالا ملاکی سهل و ساده برای انتخاب مؤسسه‌ مناسب است. این‌گونه معروف است که برخی مؤسسه‌ها تست‌ها را سخت‌تر از تست‌های کنکور ارشد طراحی می‌کنند و برخی دیگر آسان‌تر؛ برخی هم مدعی طراحی تست‌هایی مشابه کنکور هستند و حتی مثال‌هایی هم در وب‌سایت‌شان ذکر کرده‌اند.

راستش سختی یا آسانی تست‌ها ملاک مناسبی برای ارزیابی مؤسسه‌ها نیستند. مهم این است که مؤسسه مذبور نسبت به آزمون‌ها،‌ مسئولیت‌پذیر باشد. یعنی نشستی برگزار کند و درباره چرایی طرح تست‌ها و سوراخ‌های ذهنی احتمالی صحبت کند و درباره چگونگی رفع مشکلات یادگیری برای هر درس راهکاری کارآمد ارایه کند. در این برهه، همین‌ها برای داوطلب کفایت می‌کنند.

7 نفر درباره «درباره آزمون‌های آزمایشی ارشد» صحبت کرده‌اند

    1. جواد زارعی نویسنده

      سلام برادر؛
      یک. خانه مدیریت را شاید برای آزمون‌های جامع بشود در فهرست گزینه‌ها قرار داد، اما از سیاست‌شان درباره چگونگی برگزاری آزمون‌های آزمایشی با فصل‌های محدود مطلع نیستم.
      دو. راستش دوستان خانه مدیریت مطالب ارشدباز را مطالعه می‌کنند. اگر در این‌باره علاقمند به ارایه اطلاعاتی که کمک‌حال دوستان باشد استقبال می‌کنیم.
      سه. شاید اینجا محل مناسبی برای این جمله نباشد، اما به صراحت می‌گویم که شیوه آموزش و سنجش مرسوم را کارآمد نمی‌دانم و پیروی از آنها به طور عام توصیه نمی‌کنم!
      ارادتمند // جواد زارعی

  1. یاسین

    سلام جناب آقای زارعی
    عرض ادب و ارادت

    یک سوال در مورد شرکت کردن یا نکردن در آزمون های آزمایشی

    قطعاً سنجش یکی از اجزای مهم پروسه ی یادگیری هست. در این قضیه شکی نیست. اما خیلی اوقات ابزار سنجش و یا چگونگی اجرای آن کمی بحث برانگیز میشود.

    سوال اول من اینکه، به نظر جناب عالی آزمون های آزمایشی که توسط مؤسسات مختلف برای داوطلبان آزمون کارشناسی ارشد تدارک دیده شده است، تا چه اندازه اثربخش و کارآمد هستند؟ و آیا در امتداد هدف آماده سازی داوطلبین برای آزمون کارشناسی ارشد حرکت می کنند؟ یا شاید بتوان گفت «استاندارد» هستند ؟

    سوال دوم من اینکه، اگر ویژگی مقایسه شدن با جامعه آماری آزمون را درنظر نگیریم، آیا می توان به شیوه ی خودسنجشی (تهیه ی آزمون و برگزاری آن توسط خود داوطلب و سپس تصحیح و تحلیل آن) تا حدودی به اثر بخشی شرکت در آزمون آزمایشی رسید؟

    بسیار علاقه مندم که نظرات و تحلیل های ارزشمند شما را در خصوص مقایسه ی خودسنجشی و یا شرکت در آزمون های آزمایشی مؤسسات جویا شوم. همچنین اگر راهکار ها و یا راهبرد هایی در این خصوص مد نظر شما هست، ما را بی نصیب نگذارید.

    پی نوشت: بسیارعالی خواهد شد، اگر جناب عالی موافقت نموده و پاسخ بنده را به عنوان یک پست جدید و به طور مفصل در وبلاگتان منتشر کنید تا همگان بهره مند شوند!

    سپاس فراوان از شما و از اینکه دانش خودرا بی منت و رایگان با بقیه سهیم می شوید

    1. جواد زارعی نویسنده

      سلام؛

      چشم؛ در پاسخ به پرسش‌تان، مطلب تاز‌ه‌ای تا چهار پنج روز آینده منتشر می‌کنم.

      ارادت // جواد زارعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *